ว่าด้วยเรื่องราวของเด็กหญิงผู้ฝันอยากเป็นพระเจ้า

                                                                       2312 U-center 2

                                                                                     Patumwan, Bangkok

                                                                                     THAILAND

                                                            กันยายน, 15, 2552 

อเมริกาที่รัก

           นานเท่าไหร่แล้วนะ ที่ฉันไม่ได้เจอคุณ? คุณยังจำฉันได้ไหม? เด็กผู้หญิงหัวดำตัวผอมแกรนที่เคยไปอาศัยซุกหัวนอนกับคนของคุณ เด็กที่วิ่งกระโจนไปยังหิมะกองโตในวันที่หนาวจัด เด็กที่เต๊ะท่าถ่ายรูปกับทุกส่วนในร่างกายของคุณคนนั้น
            คงจำฉันไม่ได้สินะ เพราะฉันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเด็กคนอื่นที่เข้ามาอาศัยใบบุญของคุณด้วยวิธีแบบนี้ แต่ฉันจำคุณได้ จำได้แม่นทีเดียว แม้ว่าเราจะไม่ได้เจอกันมานานกว่า 3 ปีแล้วก็ตาม 
            ฉันยังคงไม่ลืมนึกถึงแป้งขนมปังที่ทั้งหนานุ่มและทั้งแข็งจนปากฉีกที่เหล่าคนของคุณได้ใจดีหยิบยื่นให้ ไก่งวงเนื้อแน่นจนรสฝาดและพายฟักทองชิ้นยักษ์ในวันคริสต์มาส เสียงลมอื้ออึงข้างหูขณะพยุงตัวอยู่บนไม้สกีที่กำลังลื่นไปตามหน้าผาสูงชัน เสียงไม้พายกระทบผืนน้ำใสกลางทะเลสาบ บ้านทรงเตี้ยที่มีใต้ถุนมากกว่าที่จะเป็นชั้นสอง สามีภรรยาสูงวัยผู้มอบไมตรีที่จริงใจที่สุดในชีวิต และคุณ
            ฉันคิดถึงคุณ
            ฉันเฝ้าติดตามข่าวของคุณอยู่เสมอ ตกใจเมื่อได้ยินว่าสะพานที่แข็งแรงที่สุดที่มินนิอาโพลิสถล่ม (โชคดีที่คนที่ฉันคิดถึงไม่น้อยไปกว่าคุณยังไม่เป็นอะไร) ยินดีกับประธานาธิบดีคนใหม่ผู้พลิกประวัติศาสตร์ชาติ (ก็ระวังคลื่นใต้น้ำหน่อยละกันนะ) และอาจจะงงเล็กน้อยเมื่อได้ทราบถึงฐานะทางการเงินของคุณในขณะนี้
            ก็นะ คุณมันงก แถมยังขี้ระแวงอีกต่างหาก
            ฉันอาจจะคิดถึงคุณให้มากกว่านี้ ถ้าคุณไม่เผยธาตุแท้ของคุณออกมา แต่ฉันก็โทษคุณมากไม่ได้หรอกนะ ในเมื่อฉันเองก็รู้จักคุณดี แต่ทำไม คุณต้องมาทำกับน้องสาวของฉันด้วย
            คุณคิดว่าคุณเป็นใครหรือ? ผู้ครองโลกหรือยังไง? คนทั้งโลกต้องยึดเอาวัฒนธรรมของคุณเป็นหลักหรือไง? เด็กมันยังไม่รู้อะไร คุณกลับไปถือสาหาความเอากับมัน เป็นผู้ใหญ่เสียเปล่า กลับยึดเอาแต่ใจตัวเองเป็นหลัก แล้วคุณไม่คิดบ้างหรือยังไงว่าผู้ใหญ่ของฉันก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกัน?
            เสียแรงที่เชื่อใจว่าคุณมีเหตุผล แต่พอมีเรื่องขึ้นมากลับหนีเอาตัวรอด ตัวตนของคุณมันถูกเผยออกมาแล้ว มิน่าเล่า มิตรของคุณจึงค่อยๆขยับตัวออกห่างทีละคนสองคน
             ด้วยเห็นแก่ความรู้สึกดีๆที่เคยมอบให้ ฉันขอเตือนคุณไว้ ณ ที่นี้ ว่าหากคุณยังคงทำนิสัยเช่นนี้อีก สักวัน คงไม่มีใครอยู่ข้างคุณ แล้วความยิ่งใหญ่คับฟ้าในตอนนี้ของคุณจะมีไว้เพื่อสิ่งใดกันเล่า?
             มหาอำนาจผู้เดียวดาย
             ฉันชักจะสงสารคุณขึ้นมาแล้วสิ
             คุณเคยดีกับฉัน เคยดีกับน้องสาวคนแรกของฉัน เคยดีกับเพื่อนๆของฉัน แล้วทำไมต้องเกิดเหตุการณ์กับน้องคนเล็กของฉันด้วย? หรือว่าคุณเปลี่ยนไปแล้ว?
             ใช่สิ
             เอาเถิด ถือว่าคุณตัดสินใจดีแล้วก็แล้วกัน ฉันคงไม่มีสิทธิ์ไปสั่งอะไรกับคนยิ่งใหญ่อย่างคุณได้ ก่อนฉันจะไป ฉันอยากให้คุณรู้เอาไว้อย่างหนึ่ง ว่าแม้คุณจะเลวร้ายปานใด ทำกับคนใกล้ชิดของฉันมากเพียงไหน ฉันก็ยังรักคุณ นับถือคุณ และเห็นคุณเป็นผู้มีบุญคุณกับฉันเสมอ ขอบคุณนะ ที่ให้ทั้งที่พัก ขนมปัง ความอบอุ่น ความรู้ ประสบการณ์ และพลังในการสร้างสรรค์สิ่งดีๆแก่สังคม และฉันจะไม่ลืมคุณ
             ฉันคิดถึงคุณ
             ฝากสวัสดีทุกคนด้วยล่ะ

Ploy THAILAND